POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc. 6)

DZIEŃ 16 - 5 IV

   Bajgór wyłączył radio i zaczął czytać o ptakach:

   - W dalszym ciągu powracają nasze ptaki, między innymi... kopciuszek, słowik szary, jaskółka, dudek, kukułka. W kwietniu przypadaja też toki cietrzewi, bliskich krewniaków głuszca. Toki ich słyczać w odległości kilku kilometrów. Na tokowisko wybierają sobie najczęściej jakąś polankę lub łąkę wśród bagien, mszarów i wrzosowisk porośniętych brzozą, olchą, sosną...

   - Ludziska wszystko wypatrzą i wszystko muszą nazwać - mruknęła Bajdoła.

DZIEŃ 17 - 6 IV

   Bajgór uwielbiał swoją sąsiadkę, panią Bernadettę, staruszkę bez jednego siwego włosa. Lubił z nią rozmawiać, ale dzisiaj, aby przyspieszyć dojrzewanie wiosny, przekopał jej ogródek. Dostał za to szarlotkę; zjadła ją w całości Bajdoła, która postanowiła przytyć trochę na wiosnę.

DZIEŃ 18 - 7 IV

   - Spójrz na okno... Nie podchodź! - syknęła Bajdoła.

   Na parapecie kochały się dwa gołębie.

   - Jaki to wspaniały instrument: blaszany patapet okna - zauważył Bajgór, słuchając miłosnych odgłosów zakochanych ptaków.

KASZTANOWIEC OSOBLIWY

PRYWATNOŚĆ

PODWÓJNE BEZPIECZEŃSTWO

"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (12)

* * *

- Ten grzech był tak rozkoszny, że znalazłem się w Siódmym Piekle!

* * *

Szukamy swoich źródeł, a przecież wszystko zaczęło się w morzu!

* * *

- Nie pytaj wyobraźni, ty jej odpowiadaj...

* * *

- Halo, Niebo?

- Słucham!

- Chciałbym mieć same zaplanowane niespodzianki...

* * *

- Panie Boże, daj mi zdrowie, abym nie musiał ci przeszkadzć w zajmowaniu się innymi...

* * *

- Chociaż raz dziennie spojrzyj sobie w oczy!

* * *

-  Wybieraj: albo powódź, albo pożar!

* * *

- Jak mam żyć?

- Zgodnie z kierunkiem zegara!

* * *

- Zabierz mu ubranie, a straci swoją władzę!

* * *

- Wystarczy tych dni dla wszystkich?

* * *

- Żagiel to czy sztandar?

* * *

Niebo i Ziemia mają ten sam horyzont.

* * *

- Mówią, że świat jest piękny, bo zaświatów nie widzą!

* * *

- Palcem! Na piasku!

- Dla wiatru?



CZŁOWIEK W NIEBIE

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc. 5)

DZIEŃ 14 - 3 IV

   Bajgór marzył kiedyś o samotnej wyprawie dookoła świata na tratwie. Opracował nawet dokładną trasę morskiej podróży wokół Przylądka Horn i Przylądka Dobrej Nadziei oraz stworzył na kartce swoją tratwę w skali 1 : 50. Nazywała się "Bajka". Nie pamiętał już, dlaczego była to tratwa z belek sosnowych, a nie jacht, łódź wiosłowa czy kajak. Zupełnie przypadkiem znalazł rysunek "Bajki" i pokazał go Bajdole pewny, że go wykpi. Ale trochę zmieszana Bajdoła wyznała, że sama kiedyś marzyła, aby przejechać dookoła świata na rowerze. Nie dodała tylko - z przystojnym blondynem.

DZIEŃ 15 - 4 IV

   Kot przebiegł im drogę. Nawet nie czarny, ale na wszelki wypadek Bajdoła kazała Bajgórowi przegonić go z powrotem; ku uciesze znajomego staruszka, który wczoraj złamał swoją laskę na grzbiecie złodzieja kieszonkowego.

ZGUBA

MIŁOŚĆ

ODPOCZYNEK

OBIAD

MIASTO

1.

   Żyjemy w mieście. Ale najstarsi z nas nie wiedzą, skąd się właściwie wzięło. Przypuszczam, że wyrosło tak jak wyrastają drzewa, pagórki, samochody, ludzie. Nie było go i nagle powstało - ogromne, aż po horyzont, za którym znajdują się pola i lasy pełne naszych wrogów. Taki krąg możemy powiększać, wznosząc się coraz wyżej. W pewnym momencie jednak nie da się już go rozszerzyć. Za tym ostatnim horyzontem jest niezbadana tajemnica świata, który nikt z nas, przychodzących z niebytu, nigdy nie wyjaśni.

2.

   Ten dziwny świat zobaczyłem po raz pierwszy rok temu. Było to na balkonie dosyć wysokiego domu, w gnieździe uwitym przez moich rodziców w dużej doniczce pozostawionej przez ludzi. Byli to łagodni ludzie, tacy obok których można żyć. Nie przeszkadzali naszej rodzinie: rodzicom, mnie i bratu. Pozwolili nam tam mieszkać aż do momentu, kiedy z bratem poczuliśmy zew nieba. Poszybowaliśmy wszyscy czworo ku przeznaczeniu. Balkon był nam już niepotrzebny. Odwiedziłem go pół roku później. Siedział na nim człowiek i jadł. Posypał trochę okruchów, ale nauczony ostrożnością, odleciałem na swoje miejsce. A moim miejscem w mieście jest Rynek.

3.

   Nikt mi tego terytorium nie wyznaczał. Sam nie wiem, dlaczego wybrałem ten rozległy plac pośrodku miasta. A nie było to takie łatwe. Musiałem o to miejsce długo walczyć. Zawsze ktoś z ludzi sypie tam jedzenie. Wystarczy tylko poczekać, obserwując z gzymsów domów.

   Na Rynku żyje ta sama chmara; biada obcym - są natychmiast przeganiani. Tam jemy, śpimy, wybieramy partnerów, kochamy się.

4.

   Są ludzie, którzy nas lubią, za nasze nieskazitelne piękno i są ludzie, którzy nas tępią, bo brudzimy kamienie. Ci ostatni naprawdę myślą, że są właścicielami MIASTA. A przecież każdy wie, że właścielami MIASTA jest NIEBO I ZIEMIA...

MÓJ DUCH PRZED KĄPIELĄ

"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (11)

* * *

- Złota Rybko, żądasz zatrutych rzek dla wędkarzy?!...

* * *

- Więc tak. Zawody polegają na tym, kto zużyje mniej życia w najdłuższym czasie...

* * *

- To jest jamochłon. On istnieje po to, żebyś myślał, że jesteś kimś doskonalszym...

* * *

- Co ja widzę w tym świecie, że wydaje mi się jedynym?

* * *

Człowiek może wszystko. Nawet przysłonić Słońce dłonią!

* * *

- Wiążąc koniec z końcem, musisz poszukać początków!

* * *

- Chciałbym wiedzieć, które to są moje ślady i skąd prowadzą...

* * *

- Wyszedłem tylko na chwilę i z mojej muszli zrobiono sześć guzików...

* * *

Mała Rzecz cieszyła się z wszystkiego i starczyło jej do końca życia!

* * *

- Halo, Ziemia?

- Tak, słucham...

- Na chodniku przed twoim domem jest ślimak. Zejdź na dół i połóż go na trawie...

* * *

Początek jest coraz dalej, a końca nie widać...

MOJE MAJOWE OKNO

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (odc. 4)

DZIEŃ 12 - 1 IV

   Bajgór kupił Bajdole, na prima aprilis, psa - długowłosego jamnika, miniaturkę. Pierwszej wspólnej nocy, kiedy rudy kłębuszek ułożył się pod kołdrą, Bajdole śniło się, że Bingo (bo tak nazwała psa) zwołał wszystkich ludzi na świecie: białych, czarnych, żółtych, czerwonych, kazał im się pomalować na zielono i przemówił:

   - Ludzie, dosyć tego hyclostwa, kochajcie się wszyscy! Jak pies z kotem, jak mrówkojady z mrówkami, jak wilki z gęsiami, jak lisy z kurami. Zresztą wiecie, co to miłość, bo by was tylu nie było... Ej, ty tam w trzecim rzędzie, rzuć to żelastwo, bo nie zabiorę cię na arkę...

   I Bajdoła obudziła się, bo jamnik Bingo zrobił siusiu na jej piękne nogi.

DZIEŃ 13 - 2 IV

   Bajdoła bardzo bała się liczby 13. I naprawdę przynosiła jej pecha. Dopiero niedawno pokonała ją - dodając jedynkę do trójki. A czwórka była jej ulubioną liczbą przynosząca szczęście, które mogła nawet dzielić z Bajgórem.

KOMUNIKAT NR 5

Informuję uprzejmie, że książkę pt."Kraina Zielonego Pojęcia" można kupić w Wydawnictwie MINIATURA - ul. Barska 13/1 30-307 Kraków; tel. 012-267-10-39; e-mail miniatura@autograf.pl 



"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (10)

* * *

- Co chcesz?

- Mniej więcej...

* * *

- Tłuczemy szybę? Za nią jest rzeczywistość...

* * *

- Jesteś młotem czy kowadłem?

- Jestem pomiędzy...

* * *

Wystarczyło, że na moim balkonie wykluły się dwa gołębie i przestał być mój.

* * *

Los ma tyle nasion do wyboru!

* * *

Najtrudniej przyzwyczaić się do odchodzenia!

* * *

- Wąsko i długo, czy szeroko i krótko?

* * *

Cywilizacja to bajka, którą opowiadamy papudze zamkniętej w klatce.

* * *

- Halo, Ziemia?

- Tak, słucham...

- Po prawej są ci, którzy znaleźli sens w życiu; po lewej są ci, którzy nie znaleźli. A ty chcesz, żebym wymyślił dla ciebie trzecią stronę...

* * *

- Idę do mojego kąta, stamtąd widać prawie wszystko...

RZEŹBY

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc.3)

DZIEŃ 9 - 29 III

   Bajdołę obudził w nocy hałas. Jakiś duch - jeszcze ze snu - rozrabiał za szafą. Z duszą na ramieniu zapaliła światło i wmawiając sobie, że przecież duchów nie ma, poszła sprawdzić, co się dzieje. Za szafą znalazła jeża, który zobaczywszy rozczochraną Bajdołę, wpadł w panikę i potuptał pod tapczan.

   - Oczywiście, to sprawka Bajgóra - pomyślała.

   Bawiła się z jeżem do białego rana i  już się polubili, kiedy usłyszała dzwonek. Na progu stał sąsiad.

   - Przepraszam bardzo, czy przypadkiem nie ma u pani naszego Kubusia? - spytał. - On lubi się wciskać do cudzych mieszkań...

   I Bajdoła musiała jeża oddać.

DZIEŃ 10 - 30 III

   Tego dnia Bajgór długo polował w ogródkach działkowych, bo Bajdoła nie wyobrażała sobie dalszego życia bez chodzących kolców. Ale przyniósł tylko dwie uschnięte róże z poprzedniego roku ukradzione z ogródka pani Bernadetty.

żywego

DZIEŃ 11 - 31 III

   Bajdoła musiała mieć coś żywego w domu. Wiedzieli przecież, że Bajgór nie może być u niej przez cały dzień.

REMONTUJĄ WINDĘ I MÓJ CIEŃ - NA SWOJE URODZINY - WDPRAPUJE SIĘ NA X PIĘTRO

NIEMOWLĘTA

DO STAROŚCI

KAPITALIZM

MŁODE