"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (9)

* * *

- Oślepiasz mnie swoim blaskiem i widzę cię niewyraźnie!

* * *

Zapewne nie byłoby radości tworzenia, gdyby nie było rozkoszy niszczenia...

* * *

- A kto powiedział, że wszystkie wieże z kości słoniowej muszą stać prosto?

* * *

- Po co kupiłeś ten wygasły wulkan?

- Będę straszył ludzi!

* * *

- Misterium?

- Mistyfikacja!

* * *

- Halo, Ziemia?

- Tak, słucham...

- Do wiatru trzeba ustawić się plecami...

* * *

- Jestem tylko trybikiem w tym zegarze, skąd mam wiedzieć, która godzina?

* * *

- Schowałem się, ale moja muszla jest widoczna!

* * *

- Dlaczego do mojego celu strzelają inni?!

* * *

- Powiedz, jest ta nicość, czy jej nie ma?

* * *

Koniec jest na samym początku koła!

* * *

- Poproszę CAŁY CZAS, reszty nie trzeba!

* * *

Ludzkość nigdy się nie opamięta, bo nie potrafi zapominać!

* * *

- Które wcielenie?

- Nie wiem. Kilka nie umiało liczyć...

* * *

- Kiedy zwątpisz w rzeczywistość, uszczypnij sąsiada...

* * *

- Nie widzę cię, bo zasłaniasz dziurkę od klucza!

* * *

- O, Boże, wszystko się kończy. Nawet mydło...

SEZAM

ZAKLĘTE SŁOWA

OKNO NA ŚWIAT

WŚCIEKŁOŚĆ

JAK LUDZIE

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc.2)

DZIEŃ 5 - 25 III

   Bajdoła nie nosiła przy sobie zegarka. Twierdziła, że zegarki i ludzie za bardzo się spieszą, skracając życie.

   Bajgór, zawsze spóźniający się, nosił zegarek na prawej ręce, ale właśnie tego dnia urawał mu się pasek i wsadził zegarek do tylnej kieszeni spodni, która miała dziurę.

DZIEŃ 6 - 26 III

   - Nie wierzę, że mówisz prawdę - powiedziała Bajdoła, słuchając wynurzeń Bajgóra.

   - Och, powinnaś wierzyć. Wiesz, co by się działo bez wiary na świecie? Gdyby jakaś dżuma ABSOLUTNEJ WIEDZY wytrzebiła wiarę, człowiek stanąłby nad przepaścią - odpowiedział Bajgór.

   - I rzuciłby się w nią?

   - Już nie wierząc, że tam jest dno...

   I tak sobie rozmawiali, na wszelki wypadek nie patrząc sobie w oczy.

DZIEŃ 7 - 27 III

   Bajgór reperował bezpieczniki w domu Bajdoły.

   - Patrz, jakźe potrzebne jest światło - krzyknął z przedpokoju. - Nie widać mojej Bajdoły!

   - Nie potrzeba mi światła! Ono jest we mnie. Zamknę oczy i widzę więcej, niż stojąc na szczycie góry w samo południe.

   - Ale mnie nie widzisz?

   - Nawet nie wiesz jak bardzo... - i Bajdoła zamknęła oczy, by widzieć jeszcze wyraźniej.

DZIEŃ 8 - 28 III

   - Czy lubisz muzykę? - spytał Bajgór Bajdołę.

   - No, pewnie...

   - A wiesz przynajmniej dlaczego?

   - Wiem. Oczyszcza ludzkie gadanie. I słuchając muzyki, nie muszę niczego nazywać - powiedziała Bajdoła, wyłączając radio, bo zaczął się dziennik.

TAJEMNICA DRZEWA

ŚLADY ISTNIENIA

"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (8)

* * *

Zatykanie uszu wcale nie poprawia widzenia świata!

* * *

- Sezamie, otwórz się! Sezamie, otwórz się!...

- Sam sobie otwórz, klucz jest pod wycieraczką...

* * *

Pamięć jest wysypiskiem śmieci, ale ile tam skarbów do znalezienia...

* * *

- Jestem z innej bajki...

- Każdemu tak się wydaje.

* * *

- Dlaczego biegniesz na końcu?

- Chcę jak najpóźniej być na mecie...

* * *

- Wszystko jest na sprzedaż. Oprócz mojej wyspy, której nie mam.

* * *

- W którym momencie moja przyszłość jest krótsza od przeszłości?

* * *

- Połączmy się nitką i pobiegnijmy!

* * *

- Halo, Ziemia?

- Tak, słucham...

- Przestańcie się modlić o deszcz. Najpierw zbudujcie sobie arkę!

MURY OBRONNE

WEJŚCIE DO SZKOŁY

INDYWIDUALISTA

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc.1)

DZIEŃ 2 - 22 III

   Zanim Bajgór poznał Bajdołę, lubił wiosłować po jeziorze w swoim rodzinnym miasteczku. Któregoś lipca, płynąc łodzią, myślał o swoim życiu i o tym, że powinien ożenić się z Barbarą, córką inżyniera budownictwa lądowego, którą - wydawało mu się - kochał do szaleństwa. Na małej wyspie dojrzał opalajacego się nagiego faceta; miał nawet tam popłynąć i poprosić o ogień, ale pomyślał, że golas weźmie go za geja i zrezygnował.

   Bajgór nie mógł wtedy wiedzieć, że dakładnie za rok jego Barbara pozna tego człowieka, zakocha się bez pamięci i wyjdzie za niego za mąż. Będą mieli czworo dzieci, a po rozwodzie - brzydka i gruba Barbara zapragnie wrócić do Bajgóra. Ale Bajgór będzie już daleko.

DZIEŃ 3 - 23 III

   - Gdyby nie było ciemności - zaczął Bajgór - nie kochałabyś tak bardzo jasności i wschodów Słońca.

   - Och, a jak ci się wydaje? Jesteś dla mnie ciemnością, czy jasnością?

   - Mogę być jasnością w ciemności.

   Bajdoła zaśmiała się i zgasiła światło.

DZIEŃ 4 - 24 III

   Na wiosnę, kiedy wszystko zaczynało kwitnąć, przychodziły do Bajdoły takie dni, że cieszyła się każdym głupstwem; złą wiadomość zamieniała w dobrą, deszcz stawał się wspaniałą kąpielą, a przykrość dowcipem. Uśmiechała się wtedy do wszystkich ludzi i zarażała wokoło optymizmem i bogowie zła nic na to nie mogli poradzić. W takie dni była po prostu nieprawdopodobnie szczęśliwa i wstając rano, czuła jak przez jej ciało rozkosznie przepływa życie.

   Nic więcej!

BEZPIECZEŃSTWO

"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (7)

* * *

Kogut dzielnie bronił swoich granic, ale i tak obcięli mu głowę w zupełnie innej wojnie...

* * *

- Halo, Niebo?

- Słucham!

- O pokój trzeba walczyć, czy się modlić?

* * *

Najlepiej: czarne na czarnym, białe na białym!

* * *

- Każdy świt zmniejsza ilość twoich zmierzchów...

* * *

- Nie wszystkie twoje złudzenia potrafią latać!

* * *

- Przyszła informacja!

- Dobra, zła?

- Trzeba przetłumaczyć.

* * *

Jest bezpieczniej, kiedy ludzie mają ręce zajęte modlitwą!

ZWYCIĘSTWO PRZYRODY

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc. 0)

DZIEŃ 1 - 21 III

   Wreszcie przyszedł ten dzień. Bajdoła zrozumiała, że musi poznać Bajgóra, którego od dawna obserwowała spod rzęs - wyniosłego i niedostępnego. Na myśl o nim rozklejała się zupełnie. Nie wiedziała, jak zacząć rozmowę, żeby Bajgór nie pomyślał za wiele. Wreszcie wpadła na pomysł. Zebrała całą odwagę ze swojego życia i poszła do domu Bajgóra.

   - Dobry wieczór - powiedziała do stojącego na progu mężczyzny w żółtej koszuli. - Czy mógłby mi pan pożyczyć trochę soli? Zabrakło mi, a sklepy już są zamknięte.

   Bajgór zlustrował Bajdołę od stóp do głów, najlepszych w okolicy i powiedział:

   - Soli nie mam, ale mam trochę cukru - zachichotał głupawo i wpuścił Bajdołę do przedpokoju.

   Zdanie to stało się przysłowiowe w ich dalszym życiu.

A GOŁĘBIE IDĄ SOBIE NA SPACER

CZAS

PYTANIE O SZÓSTEJ RANO

Fizyka kwantowa wywróciła wszystko. Co wywróci fizykę kwantową?

NIECO-DZIENNIE NR 37

JESZCZE NIE KONIEC - POWIEDZIAŁ POCZĄTEK.

SNY (2)

TEATR SENNY (2)

* * *

   Nad światem zawisła zagłada.

   Czułem to całą swoją istotą. KONIEC ZIEMI! Ale kiedy? Dzisiaj, jutro, za tydzień? W i e d z i a ł e m  tylko, że niedługo. Słońce świeciło inaczej niż zwykle, jakimś czerwonym kolorem. I ten głos wiatru - przeraźliwy, wyjący na pomoc, szukający jak oszalały swojego początku...

   To byłem ja! Byłem bezcielesnym wichrem, pędzącym do innego miejsca, silny, łamiący konary drzew i przewracajacy płoty...

   Okrążyłem świat, dotykając wszystkich ludzi i zdmuchnąłem z nich myśli, złe i dobre - już nie wiedzieli nawet, że istnieją.

   Wreszcie dotarłem do ostatniego miejsca na Ziemi, w najdzikszym zakamarku i ujrzałem SIEBIE siedzącego na kamieniu, z rozwianymi włosami...

   Wiatr ucichł, zamarł, spadł razem z kurzem i piaskiem. Zniknął. Myśli powoli wracały do ludzi - najpierw dobre, potem złe.

   A do mnie przyszło przeczucie, że ŚWIAT ZOSTAŁ URATOWANY!

  

KOMUNIKAT NR 4

Przyjaciele!

Ponieważ KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA rośnie w stronę Słońca, zapraszam Was na niższe pokłady (wystarczy "kliknąć" - Boże, co to za wyraz) w ramce pt. ARCHIWUM, po prawej stronie. Pozdrowienia...

MW