KORKUM - zapora przeciw złym wiadomościom.
ORO - organizacja wzajemnej adoracji.
MÓWIK - okropny gaduła w pociągu.
poniedziałek, 28 stycznia 2019
WRONOTY (1494)
- Co będziesz robił tej zimy? - spytała mrówka jeża.
- Będę spał, wiadomo - odparł jeż. - A ty?
- Ja będę śniła o wiośnie - westchnęła mrówka.
MY - 29
ZAMIANA
Nagromadziły mi
się egzystencjalne problemy i rozbolała mnie głowa, tak bardzo, że czułem ją
nawet w palcach u nóg. Nie chciało mi się nigdzie chodzić, ani rozmawiać z
ludźmi, a zwłaszcza z moim Cieniem, który rwał się od rana do światła, kiedy ja
chciałem siedzieć bez ruchu w zaciemnionym pokoju.
- Siedź cicho -
poprosiłem. - Tobie to dobrze. Nic nie czujesz.
Zdenerwował się
wyraźnie.
- Co ty o mnie
wiesz? Czy pytałeś się kiedyś, jakie mam problemy i co mnie nurtuje? Nigdy!
- Przestań. Boli
mnie głowa. Nie masz pojęcia, co to jest ludzki ból i z jakimi sprawami musimy
się borykać.
- Sami je sobie
stwarzacie swoją głupotą, pazernością i ambicjami ponad miarę…
- Nie bądź taki
mądry. Zamień się ze mną chociaż na jeden dzień - powiedziałem wściekły.
- Proszę bardzo!
I zamieniliśmy
się.
Po minucie Cień
nie chciał już być mną, a ja wolałem
jednak siebie, nawet z bolącą głową i z problemami nie do rozstrzygnięcia…
W BARZE (1765)
- Ja już nie dziwię się niczemu - oznajmił barman.
- A ja przeciwnie. Dziwię się wszystkiemu - odparłem.
- I to jest prawdziwy pluralizm...
niedziela, 27 stycznia 2019
OGŁOSZENIA NAJDROBNIEJSZE (1653)
Zapraszam do mojego PRYWATNEGO BIURA OGŁOSZEŃ! Cennik konkurencyjny! - Stefan Buracki, ul. Zygmunta 6/7
KONTROLA OBYWATELSKA (931)
- Dzień dobry! Kontrola Obywatelska!... Dzisiaj nie ma żadnego święta. Odwołane...
NOWE (793)
WRÓLBUĆ - wróblowaty ptak, ale stosunkowo duży.
MINORK - stan pogłębiającej się depresji z powodu zmian klimatycznych.
JIKI - nieprzyzwoity żart.
WRONOTY (1493)
- Mam wrażenie, że świat nie jest taki, na jaki wygląda - powiedział jeż.
- A jaki jest? - spytała mrówka.
- Właśnie, nie wiadomo. Może go w ogóle nie ma? - westchnął jeż.
MY - 28
WESOŁE MIASTECZKO
Przez jakiś czas
unikaliśmy rozrywkowych tematów. Ale mój Cień stawał się momentami tak poważny,
że robiło mi się go żal, bo wiedziałem: w głębi swej płaskiej istoty tęsknił do
zabaw i beztroskiego wariactwa.
Wieczorem znowu
zaczął:
- Nasz byt jest
ulotny, jak światło, które, gdy się zastanowić, właściwie nie istnieje, Bo czy
my, mój drogi, tak naprawdę istniejmy? Jesteśmy wytworami naszego myślenia i
wyobraźni…
Przerwałem mu.
- Daj już
spokój. Ubieram się i idziemy poszaleć do Wesołego Miasteczka!
- O, Boże święty
- jęknął ucieszony Cień. - Ale przecież jest już prawie noc.
- Wczoraj
otworzyli nocne Wesołe Miasteczko, tylko dla dorosłych - powiedziałem, prawie
gotowy do wyjścia. - Idziesz?
- No, pewnie.
Przecież nie zostanę w domu bez ciebie. Będę uważał, żebyś nie wypadł z
karuzeli - odparł Cień i pobiegł w stronę drzwi…
Subskrybuj:
Posty (Atom)