"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (82)

* * *

- Zwierzęta nie wiedzą, że nie wiedzą. Ludzie wiedzą!

* * *

- Pępek! Tu odcięto mnie od reszty świata.

* * *

- Mgła wpuściła mnie do środka i wreszcie zobaczyłem szczyt moich możliwości...

* * *

- Nikt nas nie musiał pilnować. Zamiast myśleć o wolności, walczyliśmy o lepsze miejsce przy oknie - wyznał pod koniec życia komendant centralnego więzienia, były więzień.

* * *

Kiedyś po drugiej stronie polany można było spotkać albo przyjaciela, albo śmiertelnego wroga. A teraz nie wiadomo kogo...

* * *

- Czas przerwy minął. Zaczyna się koniec świata!

ZIELONE CIENIE

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc. 75)

DZIEŃ 130 - 28 VII

   Bajdoła postanowiła spędzić noc pod gwiazdami. Nadmuchła materac i rozłożyła go na balkonie.

   Noc była bardzo ciepła i usnęła nago, spowita dziwnymi snami bez Bajgóra, całkowicie zjednoczona z kosmosem. Krążąc wśród gwiazd, tworzyła nowe niezależne od nikogo światy w rozkoszy i bez bólu.

DZIEŃ 131 - 29 VII

   Kiedy opowiedziała Bajgórowi o swojej gwiezdnej nocy, pocałował ją delikatnie i powiedział:

   - Każda kobieta jest twórcą kosmosu!

   Tego dnia długo się kochali i byli w Niebie.

RAMA Z MAŁYM SMUTKIEM

NADWAGA

OŁTARZYK

CEGŁY ARTYSTYCZNE

"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (81)

* * *

Sprawiedliwość skazała nas wszystkich na dożywocie!

* * *

- Mama kazała mi stanąć w długiej kolejce po chleb. Ale ten sznur ludzi czekał na tymczasowe zaświadczenie o istnieniu...

* * *

- Oswoiłem chaos. Ale gdy po raz pierwszy wyprowadziłem go na spacer, uciekł mi w świat i zostałem ze smyczą w ręku...

JASNA GÓRA CZĘSTOCHOWSKA

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc. 74)

DZIEŃ 128 - 26 VII

   - Czy wiesz, czym różni się człowiek od zwierzęcia? - spytał Bajgór Bajdołę, która właśnie nakręcała stary budzik.

- Ludzie liczą, mierzą, ważą i patrzą na zegarek, żeby nie spóźnić się do pracy. No i niektórzy Bajgórowie zapisują swoje myśli, zupełnie jakby inni ich nie mieli...

   - Masz rację. A zwierzęta nawet nie wiedzą, że to umiemy.

   - I są panami swojego czasu - dodała Bajdoła i pogłaskała jamnika, który po to do niej przyczłapał.

DZIEŃ 129 - 27 VII  

   - Jakie szczęście, że nie jestem jamnikiem - pomyślała Bajdoła, kupując kolejną krótką spódniczkę.

  

RURY - PO COŚ TAM...

ZAKAZ PALENIA

FANTAZJA CZASU

"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (80)

* * *

- Moja dusza będzie musiała kiedyś iść dalej na piechotę...

* * *

- Zobacz, na naszym skrzyżowaniu wyrosło drzewo!

* * *

- Fotograf Świata nie zatrzymuje czasu, robiąc mi codziennie zdjęcie w lustrze...

* * *

Dwa anioły wysiadły z czarnego porsche i przykucnęły na chmurce.

- U nas nie ma biedy...

- Nie ma cholery...

- Nie ma wojen i huraganów...

- I nie trzeba mówić "dzień dobry"...

Dwa anioły zjadły po cukierku.

- I pomyśleć, że nad nami jest jeszcze jedno niebo...

- Och, żeby tylko jedno!...

SPOJRZENIE NA TKANINĘ

SĄSIEDZI

BAŃKI MYDLANE

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc. 73)

DZIEŃ 126 - 24 VII

   Po jakimś bezsensownym, ale burzliwym sporze z Bajgórem, Bajdoła wsiadła z wściekłością do najbliższego pociągu jadącego w kierunku morza i w zatłoczonym korytarzu wyliczyła sto kilkanaście powodów, dla których nie powinna być z Bajgórem.

   Podczas postoju na jakiejś stacji spojrzała na okno pociągu stojącego obok i osłupiała, dostrzegając głowę Bajgóra. Zanim zdążyła pomyśleć, jakim cudem Bajgór jedzie znad morza, skoro jeszcze rano był w domu, obydwa pociągi ruszyły w przeciwne strony. Z ulgą wysiadła na następnym przystanku i wróciła do rzeczywistości. Bajgór wrócił wcześniej.

DZIEŃ 127 - 25 VII

   Przez cały dzień byli tak mili dla siebie, że zrobiło się nudno. Więc Bajgór powiedział:

   - Wiesz, jednak zapisałem się do PARTII NAPRZÓD, nie chcę stać z boku...

   Wybuchła dzika awantura. Ale króciutka, bo Bajdoła wiedziała, że Bajgór buja. Nigdy nigdzie nie należał. Nawet do niej.

MOZAIKA

PYCHA

"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (79)

* * *

- Żyję sobie na północ od południa, na zachód od wschodu, na południe od północy, na wschód od zachodu, wiecznie poszukiwany przez listonosza, który chce mi wręczyć jakieś wezwanie...

* * *

W pewnym miejscu, o pewnym czasie spotkałem siebie.

- Co to za miejsce, co to za czas? - spytałem.

A on zachichotał tylko i odszedł; był coraz mniejszy, mniejszy, aż zniknął za horyzontem, gdzie zapewne mieszka...

LINIE NA NIEBIE

NIESKOŃCZONOŚĆ

POLNA DROGA

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc. 72)

DZIEŃ 125 - 23 VII

   - Powiedz mi, jak to jest być dyrektorem? - spytał Bajgór swojego kolegę jeszcze ze szkoły podstawowej. Ten roześmiał się szeroko.

   - No wiesz, nie jest łatwo, ale przyjemności też jest krocie.

   - Jakich przyjemności, powiedz.

   - O, chociażby, mogę cię przyjąć od razu do pracy i dać ogromną pensję...

   Bajgór rozjaśnił twarz, bo właściwie dobra praca z ogromną pensją bardzo by mu się przydała.

   - Ale mogę każdego przyjętego wyrzucić na zbitą mordę następnego dnia - dokończył kolega ze szkoły podstawowej.

   - Rzeczywiście, masz ogromną i rozkoszną władzę - żegnał się Bajgór. Udał, że ma grypę i nie podał ręki byłemu prymusowi, który obrywał od wszystkich za lizusostwo. Od Bajgóra najwięcej.