czwartek, 2 czerwca 2011

"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (16)

* * *
- Chciałbym kiedyś złapać pierwszą kroplę deszczu...

* * *
Człowiek swoja drogę dostrzegł z drzewa.

* * *
- Podczas zbioru jabłek raj nieczynny!

* * *
- Wiara w nieśmiertelność to śmiertelna choroba!

* * *
- Ta pięść była niedawno pomocną dłonią!

* * *
- Widziałem, jak pokonany wynosił zwycięzcę!

* * *
- Ale dla pchły zabrakło ci miłosierdzia...

* * *
- Co to za dialog głuchych z niemowami, obserwowany przez niewidomych?

* * *
Tatry są takie młode, mają dopiero 300 milionów lat!

* * *
- A teraz ty upadnij, a ja będę się śmiał...

* * *
- Tak...
- Nie...
- Być może!

* * *
- Halo, Niebo?
- Słucham!
- Wydaje mi się, że znalazłem piatą stronę świata!

* * *
- Co z tego, ze jestem wielki, skoro wie o tym tylko mój jamnik?

ULICZNE KWIATY


POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc. 9)

DZIEŃ 22 - 11 IV
   Bajwoda, dobry znajomy Bajgóra - właściwie chyba nawet przyjaciel - kupił za wszystkie oszczędności kawałek pola za miastem. Było bardzo zaniedbane i użył dramatycznych argumentów, aby zmusić Bajgóra do pomocy. Dzisiaj właśnie zaczęli zbierać z pola wielkie kamienie i ustawiać z nich mur.
   Ale największy pożytek z pola miał jamnik Bingo, który biegał po nim jak szalony, goniąc ptaki i swój cień.

DZIEŃ 23 - 12 IV
   Bajdoła dostała w prezencie od swojej nielubianej ciotki elektryczny zegar ścienny. Bajgór powiesił go w kuchni, ale musiał zaraz go zdjąć, bo głośnym tykaniem przeszkadzał Bajdole skupić się na gotowaniu posiłków.
   Więc schowali zegar do szafy.

DZIEŃ 24 - 13 IV
   W dzieciństwie Bajgór marzył, aby być niewidzialnym. Teraz też, w przebłyskach infantylizmu, wkładał czapkę-niewidkę i odwiedzał Bajdołę, kiedy robiła rzeczy, o których nie powinien wiedzieć. Ale tylko mu się wydawało, że odwiedza.

środa, 1 czerwca 2011

KLUCZ DO CZASU

MOJE DWIE LEWE RĘCE ZAWSZE PRZYJAZNE PRAWEJ


"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (15)

* * *
- Powołanie do życia nie oznacza, że świat będzie cię utrzymywał!

* * *
- Żeby upiec pieczeń, podpaliłeś las. Teraz modlisz się o deszcz...

* * *
- Już ciemno, możesz zdjąć maskę...

* * *
- Za każdym razem, gdy odkrywam Amerykę, myślę, że to Indie!

* * *
- Pomódl się za mnie!
- Sam nie możesz?...

* * *
- Jeśli brak ci sensu, to nie znaczy, że go gdzieś tam nie ma...

* * *
- No, szeroka droga, ale pełna ludzi idących naprzeciw...

* * *
- To dymi wysypisko niespełnionych nadziei!

* * *
- Tak naprawdę spieszyłem się tylko raz. Będąc plemnikiem!

ZAMKNIĘTE!

URODA KRATKI ŚCIEKOWEJ

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc. 8)

DZIEŃ 21 - 10 IV
   - Miałem straszny sen - powiedział Bajgór do Bajdoły. - Dowiedziałem się od mojego wuja drwala, że na jednej z leśnych dróg wyrósł grzyb, wielki jak drzewo. Wsiadłem na ukradziony motocykl i pojechałem na grzybobranie. Długo jeździłem, szukałem, pytałem samego siebie, wreszcie ujrzałem go z daleka. Miał już dziesięć metrów wysokości. Podjechałem. Wokół grzyba siedziało czterech chłopów z siekierami. Zatrąbiłem. Porwali się, chwycili za siekiery, zaczęli krzyczeć: "Won! On jest nasz! My żeśmy go znaleźli!"... Już mnie dopadli. Uratował mnie motor. Sto metrów dalej zgasiłem silnik i zawołałem: "On jest trujący... Hop, hop, hop, jest trujący! Zatrujecie się, głąby!"... Pojechałem do domu. Ale następnego dnia nie wytrzymałem i wróciłem do grzyba... Wokół siedziało czterdziestu chłopów z siekierami i widłami. Zatrąbiłem, ale już nie czekałem, aż zaczną mnie gonić; podkręciłem gaz i uciekłem. Kiedy zgasiłem motor, usłyszałem jeszcze echo: "On jest nasz! Zabijemy, kurwa! On jest nasz!"... Złożyłem dłonie w trąbkę i krzyknałem: "Jest trujący, chamy. Zatrujecie całą okolicę!"... Pojechałem do domu. Nie spałem całą noc i rano wróciłem do lasu. Grzyb stał, chyba był jeszcze większy. Wokół niego siedziało czterystu chłopów z siekierami, widłami i kosami. Zatrąbiłem, ale nikt nie zwrócił na mnie uwagi. Jeden z nich tylko kiwnął palcem. Postawiłem motocykl pod drzewem i usiadłem razem z nimi. "On jest chyba trujący..." szepnąłem do najbliższego chłopa, ale zamilkłem, bo dostałem pod żebro trzonkiem siekiery. Usadowiłem się wygodnie, wyjąłem scyzoryk, który dostałem od ciebie tydzień temu i zacząłem patrzeć. A grzyb rósł i rósł...
   Bajdoła zaśmiała się, ale jej oczy były smutne.

BRAMY - MOŻE DO RAJU, MOŻE DO PIEKŁA?









NIECO-DZIENNIE NR 38

Nieraz czuję jak żarzący się niedopałek. A przecież ja już nie palę od dwudziestu czterech lat!

wtorek, 31 maja 2011

SŁOŃCE ŻYCIA

DO REMONTU?

"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (14)

* * *
- Powietrza! - krzyknęła ryba.
- Wody! - krzyknął ptak.
- Ognia! - krzyknął człowiek.
Bo pomieszało im się w głowach od ewolucji.

* * *
- Za często na mnie patrzysz. Przestaniesz zauważać...

* * *
- Wygnano mnie z raju, bo płakałem ze śmiechu...

* * *
- Przed każdym dniem chciałbym być już z powrotem...

* * *
- Tyle dróg. Skąd wiesz, że błądzę?

* * *
- Moje przetrwanie marnuje tyle energii...

* * *
- Co to za pomysł: praktyczne zajęcia z historii?!

* * *
- Czujesz zapach smoły? Ludzie zabezpieczają dachy swoich piekieł!

* * *
- Na wolności jest już tak niebezpiecznie, że ustawiły się kolejki do więzień!

* * *
-  Moje życie jest wspaniałym snem, ale muszę się obudzić, żeby ci go opowiedzieć...

KWIETNIK OSZCZĘDNY

ZIELEŃ DOMOWA

RUINA CZASU - ZAMEK W OLSZTYNIE

POWTÓRKA - "366 DNI BAJDOŁY I BAJGÓRA" (Odc. 7)

DZIEŃ 19 - 8 IV
   Bajgór musiał być bez przerwy w ruchu, a czekanie doprowadzało go do bezdennej rozpaczy.
   - Ruch jest życiem, życie jest ruchem - powiedział do siedzącej na trawie Bajdoły. - Och, pospiesz się, proszę!
   - Nie mądruj się. Pośpiech potrzebny jest tylko łapczywym idiotom, mój drogi... - i zmusiła Bajgóra do długiego odpoczynku pod starym dębem, który też odpoczywał.

DZIEŃ 20 - 9 IV
   Bajdoła wyciągnęła ze skarbonki monetę i rzuciła ją na podłogę.
   - Orzeł czy reszka? - zachichotała. - Jeśli orzeł: zostajemy w domu, jeśli reszka: niestety idziemy do ciotki Beaty na urodziny.
   Bajgór długo szukał monety, ponieważ wpadła do jakiejś szpary. Kiedy ją znalazł,  było już za późno na odwiedzenie ciotki. Więc poszli na kolację do hiszpańskiej restauracji, gdzie siedzieli prawie do północy, słuchając flamenco.

poniedziałek, 30 maja 2011

CZAS CHODNIKA

STRAŻNIK

CZŁOWIEK W NIEBIE (II)

"KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA" (13)

* * *
- Co rybie po deszczu?

* * *
- Niech fizyka uporządkuje wreszcie mój metafizyczny bałagan!

* * *
- Gdzie jest góra lodowa, którą ci dałem?

* * *
- Ten deszcz za oknem mnie nie dotyczy!

* * *
- Stoisz, kiedy wszyscy siedzą i siedzisz, kiedy wszyscy stoją, więc nie dziw się, że potem nie idą za tobą...

* * *
- Wszyscy, których nie lubię, mówią, żebym polubił siebie!

* * *
- To straszna bajka. Ale zniknie, gdy przestaniesz ją opowiadać.

* * *
- W biały dzień gwiazdy świecą naszym duchom...

* * *
- Trzęsienie ziemi? Wystarczy ulecieć...

* * *
- Wydaje ci się, że żyjesz na bezludnym półwyspie?

* * *
- Łatwiej żyć, gdy żyje się blisko lotniska aniołów...

* * *
Wymiana myśli przebiega bardzo niesprawiedliwie!

ŁGARSTWO

ZIELEŃ

ŚWIATEŁKO W TUNELU