BAJKI KRÓTAJKI - 7 (z książki - 2019 r.)

SEN PIASKOWNICY

   Za miastem na pustym polu usypano WIELKĄ PIASKOWNICĘ – dla wszystkich dzieci w mieście.

   Piasek był drobny, żółty, przywieziony z nadmorskich plaż. Kto miał szczęście, mógł znaleźć tam muszelki i bursztyny, a nawet monety zgubione przez plażowiczów.

   Do tej pięknej, chyba największej na świecie piaskownicy, dowożono kolorowymi autobusami z napisem TYLKO DLA DZIECI DO LAT 15!

   Bez dorosłych szalały w piasku do wieczora, wolne i nie pilnowane przez nikogo. Uczyły się samodzielnego życia. O dwudziestej odwożono je z powrotem do miasta.

   Brakowało tylko szumiącego morza, ale przecież trudno przenieść morze za miasto, nawet jeśli kocha się dzieci.

    

   Tak śniło się małej podwórkowej piaskownicy, nie odwiedzanej prawie przez nikogo.

RĘKOPIS STARANNY

 

Z TOMU "OSOBNE KARTKI" - 2020 R.

 

Z KORY TOPOLOWEJ

 

DZIK ABSUR I CAŁA RESZTA ŚWIATA - 43 (z książki - 2014 r.)

MODEL

   Szkoła Absorudzika postanowiła wygrać konkurs na NAJLEPSZĄ W MIEŚCIE i wydelegowała połowę uczniów do budowy największego na świecie modelu Księżyca z butelek plastikowych.

   Absorudzik powiedział ojcu, że nie będzie uczestniczył w tej kosmicznej bzdurze i poprosił o pomoc.

   - Masz rację - przyznał dzik Absur. - Absurdy też powinny mieć jakieś granice…

   I wypisał Absorudzikowi, że jest chory na bardzo zaraźliwą grypę, którą przywlekł wujek z Ameryki, były kosmonauta.

Z MOJEGO ZACHODNIEGO OKNA

 

W BARZE (2681)

 - Kiedyś Cyganka wywróżyła mi, że będę żył sto lat - powiedział barman.

- Ile pan zapłacił? - spytałem.

- Tylko pięć złotych. Gdybym dał więcej, żyłbym pewnie sto dwadzieścia. Nie chcę tyle - odparł barman.

WODA ŻYCIA

 

PYTANIA I ODPOWIEDZI (2657)

 - Tato, znowu biłem się z Czarkiem!

- O co?

- Różnica poglądów na fundamentalne problemy świata...

KAKTUSY DOMOWE

 

LISTY DO ANIOŁA - 42 (z książki - 2021 r.)

LOKOMOTYWA

Mój Drogi Aniele!

   Śniło mi się, że byłem maszynistą wielkiej lokomotywy parowej – pięknej, czarnej, z czerwonymi kołami, lśniącej. Jak z wierszyka Tuwima.

   Pędziliśmy przez świat, ale nie pamiętam, żebyśmy ciągnęli jakieś wagony.

   Ja i lokomotywa!

   Piękny sen, bez ludzi. Jakbym był sam na świecie…

 

Twój na zawsze

Michał syn Edwarda

SPOJRZENIE

 

KONTROLA OBYWATELSKA (1847)

 - Dzień dobry! Kontrola Obywatelska!... Podsumujemy ostatni miesiąc kontrolny... Słabo wypadliście... 

KŁODNICA W GLIWICACH

 

PNIAK - 104 (z książki - 2017 r.)

   - Grzeszyłeś? - spytała nieśmiało mrówka.

   - No, pewnie. Jak każdy porządny jeż. Ale nie śmiertelnie - odparł jeż bez zastanowienia.

ZIELONE POJĘCIE

 

WRONOTY (2409)

- Nie do końca jest to prawdziwe!

- Ale za to od początku…

W GLIWICKIEJ KWIACIARNI TULI-PAN

 

HALO... (3054)

- Halo, Niebo?

- Słucham!

- Mam pytanie, ale się wstydzę.

- Przyślij na piśmie...

 

W NIEBIE

 

BAJKI KRÓTAJKI - 6 (z książki - 2019 r.)

CZTERY ZEGARY

   W pewnym domu tykały, nawet całkiem donośnie, cztery zegary. Jeden ogromny – stojący na podłodze; drugi trochę mniejszy – stojący na szafie; trzeci – wiszący na ścianie z kukułką w środku; czwarty – najmniejszy, kuchenny, pomagający gotować.

   Co ciekawe, każdy z nich pokazywał inną godzinę, więc całymi godzinami kłóciły się, która godzina jest prawdziwa.

   Wreszcie stary żyrandol, który oświetlał ciemność i wszystko wiedział, wyjaśnił skłóconym zegarom:

   - Słuchajcie, tykające maszyny! W naszym świecie KAŻDY CZAS JEST PRAWDZIWY. Bo czas krąży po naszej kuli ziemskiej i zawsze jest tam, gdzie komuś się do czegoś przydaje… Mnie tam on niepotrzebny…

   Gdy skończył,  cztery zegary na chwilę zamilkły i wszystkie spóźniły się o tę chwilę…

RĘKOPIS STARANNY

 

Z TOMU "OSOBNE KARTKI" - 2020 R.

 

MOJA GŁÓWNA SZUFLADA

 

DZIK ABSUR I CAŁA RESZTA ŚWIATA - 42 (z książki - 2014 r.)

NAMIĘTNY HORYZONT

   Dzikuska Absurdzica włożyła najkrótszą spódnicę, najseksowniejszą bluzkę i poszła na casting do filmu pod tytułem NAMIĘTNY HORYZONT. Potrzebowano w nim około tysiąca kobiet o różnej urodzie. Po dwóch godzinach czekania i dwuminutowej próbie kamerowej Absurdzica została odrzucona jednomyślnie.

  - Cholera jasna, byłam za ładna - pomyślała głośno do siebie i pobiegła do domu, bo przypomniała sobie, że zostawiła rosół na palącym się gazie.