SPACER
- Nie muszę wszystkiego naprawdę mieć - myślał dzik Absur podczas spaceru dookoła domu. - Każdą zachciankę można sobie wyobrazić. To kwestia wprawy. Trzeba tylko ćwiczyć przy zamkniętych oczach…
Absur
zamknął oczy i zaraz wpadł na sąsiadkę, która właśnie wracała z obfitych
zakupów. Długo je zbierał, słuchając nieznośnego gdakania.
- Jeżu, czy ty kiedyś wyłysiejesz? - spytała mrówka.
- Czy to ma
być żart? - żachnął się jeż.
- Ciekawe,
jakbyś wyglądał…
- Tak jak
ty…
- Cholera jasna, nie umiem wyłączyć karuzeli, na której siedzę…
ZIELONO
Zaniosłem do renowacji
mój spracowany światopogląd
Po tygodniu oddano mi go
prawie bez zmian
Pomalowano na zielono
SZCZĘŚCIE
Niedawno
moje szczęście wróciło
szczęśliwie
z dalekiej podróży
i odpoczywa w kącie
wzdychając
BEZSENS
Porozglądałem się wokoło i zobaczyłem zupełnie nagi BEZSENS. Tańczył, chichocząc i poklepywał się po chudych udach, a towarzyszyły mu małe ziewające obłoki, obojętne na wszystko.
Tak do samego rana, który otworzył mi oczy na sens jednorazowego istnienia, a być może nawet wielokrotnego…
GUZIKI
Dzikuska Absurdzica, w ramach przysposobienia do życia w rodzinie, postanowiła nauczyć syna przyszywania guzików.
- Nie chcę!
- buntował się Absorudzik. - Tata nie umie przyszywać i wcale tego się nie
wstydzi.
- No,
właśnie - powiedziała Absurdzica. - Zobacz, jak on wygląda z poobrywanymi
guzikami.
- Ja też
tak chcę. W szkole jest teraz taka moda - odparł Absorudzik i wybiegł na
podwórko pograć w guziki z chłopakami i dziewczynami.
- Cholera jasna, zachciało ci się pustyni - sapał jeż.
- No co?
Zatęskniłam za piaskiem - odparła mrówka. - Co ty wiesz o mrówkach…
TERAZ
Od niedawna każdy mój dzień
jest osobnym życiem
Cieszy mnie i denerwuje
Obok bulgocze świat
wodą sodową i mądrością
WĄTPLIWOŚCI
Nie bójmy się samotności
W niej wszyscy są równi
i pieśń o spokoju
słychać wyraźniej
JABŁKO
To śni mi się mniej więcej raz w miesiącu.
Stoję na stołku, a w moją stronę pełznie długi wąż, z czerwonym jabłkiem w pysku. Za nim idzie prawie całkiem goła kobieta i popędza go batem.
Czuję dziwne zagrożenie dla świata, zwłaszcza, że w oddali słychać tragiczną wagnerowską melodię.
Ale wąż z jabłkiem i kobietą mijają mnie obojętnie, nic ode mnie nie chcąc. Znikają za odległym wzgórzem.
Schodzę ze stołka. Wydaje mi się, że ocaliłem świat…
NA ŁAWCE
Dzik Absur przysiadł na przydomowej ławce i zadumał się nad nią. Tyle widziała, tyle słyszała, tyle czuła. Drewniana, była kiedyś częścią szumiącego lasu, a ten las, stworzony przez energię słoneczną, był wczepiony w Ziemię, która razem ze Słońcem leciała gdzieś w nieskończoną kosmiczną przestrzeń.
- A Kosmos?
- spytał głośno Absur. - Czy pomyśli o naszej ławce?...
- Ziemia wobec Wszechświata jest mniejsza od pyłku - wymądrzał się jeż.
- Ojej! Jak
to dobrze, że nie jesteśmy kosmitami. Jakbyśmy po niej wędrowali - powiedziała
mrówka.
