KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA Michała Wrońskiego

poniedziałek, 19 stycznia 2026

MW - NIEDAWNO... (przywitanie dnia - lewą)

ŚWIAT DZIKA ABSURA - 63 (z książki - 2020 r.)

PRACA

Dzik Absur zobaczył na płocie gospodarstwa rolnego ogłoszenie:

PRACA OD ZARAZ…

Pomyślał, że przydałoby się trochę grosza i wszedł do środka. Przywitał go dwustukilogramowy gospodarz, lekko podpity i pooglądał Absura od stóp do głów.

- Pracował kiedyś w rolnictwie? - spytał.

- Pracowałem kilka lat u ojca przy hodowli pomidorów - skłamał kandydat na rolnika.

- No, dobra. Płacę od godziny - sapnął gospodarz i spojrzał na zegarek.

- Na czym ma polegać moja praca?...

- Hoduję nie pomidory, ale jelenie. Będziesz wyprowadzał je na ogrodzone pastwisko, tam, za domem - wyjaśnił znudzony hodowca.

- Jelenie? Na co panu jelenie? - zdziwił się Absur.

- Co głupio pyta? Jak to na co? Na mięso, przecież nie do malowania - odparł gruby gospodarz. - To do roboty!

Ziewnął, pokazał nowemu pracownikowi obszerną oborę i zniknął w chałupie.

Dzik Absur wyprowadził stado pięknych zwierząt na rozległe pastwisko, zamknięte kolczastym drutem.

Jelenie skubały trawę, ale tęsknie spozierały w stronę lasu, który zielenił się nieopodal.

Popasały tak z godzinę, a potem uwolnione z niemałym trudem przez Absura pastucha, który poranił sobie ręce, pognały w stronę wolności.

Nie mógł za nimi nadążyć…

Z MOJEGO ZACHODNIEGO OKNA

JEŻ I MRÓWKA - 144 (z książki - 2014 r.)

ALTRUISTKA

- Ty jesteś altruistką czy egoistką? - zaciekawił się jeż.

- Jasne, że altruistką. U nas egoiści nie dostają jedzenia - odparła mrówka.

W GLIWICKIEJ KWIACIARNI TULI-PAN

WRONOTY (4024) - PORZĄDEK CODZIENNY - 2023 R.

- Mam już dosyć!

- To się ciesz. Inni nawet tego nie mają…

W NIEBIE

Z TOMU "OSIEMDZIESIĄT" - 2024 ROK

WOJSKO

O świcie

ustawiono mnie w szeregu –

jakbym był w wojsku

Baczność

kolejno odlicz

spocznij

padnij- powstań

biegiem marsz

Do aresztu!

Miałem spokój

do wieczora

MUR OBRONNY - ŻYCIE W MIEŚCIE

UKŁADANKA - 48 (z książki - 2020 r.)

PAPUŻKA

Fela – Papużka Falista żyła sobie w złotej klatce. Codziennie karmiona, w cieple pięknego mieszkania pana Leopolda – było jej nawet dobrze. Zresztą nie zdawała sobie sprawy, że można inaczej.

Ze złotej klatki obserwowała dzikie życie za oknem. Wróble, gołębie, sikorki i inne latające stwory walczyły o każde ziarno, sypane rano przez pana Leopolda.

Kiedyś wystawił klatkę na balkon, aby Papużka pooddychała świeżym powietrzem. Zaczepił ją Kos, który widział więcej od innych ptaków i spytał, jak jej się wiedzie.

- Nieźle, nieźle - odpowiedziała Papużka. - Chociaż nieraz miałabym ochotę polatać trochę tak jak wy.

- To chodź, to chodź - zaśpiewał Kos. - Jak chcesz, to cię uwolnię. Chyba potrafię otworzyć twoje więzienie.

- To nie jest więzienie! - oburzyła się Papużka. - To mój wspaniały złoty dom.

- To po co te kraty? - zaśmiał się Kos.

- Dla mojego bezpieczeństwa - odparła dumnie Papużka.

- A wiesz, że ty pochodzisz z dalekiej Australii? Mogłabyś polecieć tam etapami. Jak wędrowne ptaki. Przyłącz się do nich - poradził niepewnie Kos, patrząc na jej delikatne skrzydła.

- Polecisz ze mną? - spytała Papużka.

- Coś ty! Mam za dużo domowych obowiązków - westchnął Kos.

Na balkon wszedł pan Leopold. Kos czmychnął na wszelki wypadek.

- Fela! Obiad. Do domu! - usłyszała.

- Do Australii! Muszę się zastanowić - pomyślała.

Na razie jej złota klatka powędrowała do kuchni…

GOŚĆ

OGŁOSZENIA URZĘDOWE

Od 10 marca zakazuje się zabaw do białego rana! Pod karą wysokiej grzywny!

niedziela, 18 stycznia 2026

MW - NIEDAWNO... (odbicie miejskie)

ŚWIAT DZIKA ABSURA - 62 (z książki - 2020 r.)

PANCERNIK

Dzikowi Absurowi śniło się kiedyś, że został powołany do wojska…

Stanął goły przed komisją lekarską, a major w białym kitlu i w czapce z gwiazdkami oglądał go bardzo dokładnie.

- Nadaje się - zawyrokował major.

- Ja mam chroniczny katar i dławiący kaszel - zaprotestował Absur, bo bał się wszystkich wojen.

- Powołany nie ma głosu! - powiedział inny lekarz, ziewając.

- Do marynarki! - przydzielił major.

- Do jakiej marynarki?! - jęknął Absur.

- Do wojennej oczywiście. W tył zwrot, naprzód marsz! - rozkazał sierżant z komisji.

I dzik Absur znalazł się od razu na ogromnym pancerniku, który na całe szczęście zaraz utonął storpedowany przez mały kuter torpedowy.

Jedynym uratowanym marynarzem był tylko on.

Dobry delfin dopłynął z nim do brzegu, gdzie od dawna nie było żadnej wojny…