KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA Michała Wrońskiego

czwartek, 1 października 2026

MW - NIEDAWNO... (mój Anioł Stróż - z kory topolowej)

MY - 15 (z książki - 2015 r.)

SMOK

Zauważyłem, że od pewnego czasu mój Cień lubi się rozmnażać – że tak powiem. Nieraz wyglądaliśmy jak wielogłowy smok.

Niby od niechcenia namawiał mnie, abyśmy szli tam, gdzie jest dużo lamp, a wieczorem prosił, żebym pozapalał więcej niż jedną świecę.

- Chyba pójdę z tobą do lekarza - zażartowałem wieczorem. - Masz nie tylko rozdwojoną, ale zwielokrotnioną jaźń.

- Zastanów się, ile ty masz różnych osobowości. Typowy Bliźniak. Obserwuję cię nie od dzisiaj, głowa boli od twoich dwulicowości - prychnął Cień i się obraził…

PNIAK - 64 (z książki - 2017 r.)

- Siedzenie wcale nie jest zdrowsze od stania, stanie od chodzenia, chodzenie od biegania, a bieganie od siedzenia - powiedział jeż niespodziewanie do mrówki.

A mrówka musiała to przemyśleć.

W GLIWICKIEJ KWIACIARNI TULI-PAN

WRONOTY (4274) - "MILIMETRY" - 2024 R.

- Obraziłeś się na mnie?

- Jeszcze nie wiem…

Z TOMU "METAMORFOZY" - 2024 ROK

INACZEJ

Jest inaczej

niż miało być

Niespodziewana dziwność

zaprowadziła mnie w rejony

które nikomu się nie śniły

Może dzieciom

Mój sen trwa

niech nigdy się nie skończy

ZIELONOPEDIA - (z książki - 2016 r.)

BITNERR IZABELLA (1881-1935) –

Też diwa, ale operetkowa i rewiowa; sopran o dużej skali, o długich nogach i włosach; pamiętamy ją dzięki piosence „Jestem twoja, kochaj!”; kilkakrotnie zamężna; uwielbiała kanarki, miała ich mnóstwo.

RYSUNEK

Z TOMU "SNY OBIECANE" - 2016 ROK

NOWY TEKST - 1 X 2026 R.

WŁADZA

Walka o władzę przekształciła się

w kulturalną rozmowę

z malowanymi uśmiechami

a nawet uprzejmym słuchaniem

Każdy miał ze sobą

wyostrzony śrubokręt

gotowy do ataku

pod stołem

Obserwatorów

trzymano za grubą szybą

OGŁOSZENIA DROBNE

Niezależny włączy się do jakiejś kampanii!...

środa, 30 września 2026

MW - NIEDAWNO... (wieczorem w domu)

MY - 14 (z książki - 2015 r.)

MECZ

Wieczór. Gdzieś daleko, na drugiej półkuli rozgrywał się jakiś ważny mecz piłki nożnej czy ręcznej. Tuż obok słychać było wrzaski kibiców. Nagle zgasło światło, zapewne z powodu przeciążenia sieci energetycznej.

Zapaliłem woskową świecę, ku uciesze mojego Cienia, który uwielbiał tańczyć na ścianie. Był wtedy wysoki i szczupły.

- Możesz włączyć jakiś dżezik? - poprosił.

Nastawiłem w laptopie naszą ulubioną płytę. Też zacząłem tańczyć.

- Kiedyś muszę cię nauczyć. Wymachujesz rękami jak wiatrak. Zupełnie nie czujesz rytmu - marudził cienkim głosem.

Zgasiłem świecę.

- Co jest?! - zaprotestował znikający Cień . - Nie chciałem cię urazić…

- E, tam. Przez okno wleciała ćma. Nie chcesz chyba, żeby spaliła się w płomieniu?...

Muzyka też zamilkła, bo wyczerpała się bateria.

Rozkoszowałem się ciszą w ciemności, aż do momentu, kiedy włączono prąd i znowu rozległy się rozgorączkowane okrzyki sąsiadów za ścianą oraz ględzenie obudzonego Cienia…