piątek, 24 kwietnia 2026
Z TOMU "TEKSTY 2025" - W PRZYGOTOWANIU
W GŁOWIE
Dawno temu ktoś zakradł się
do mojej głowy
i wymyśla niestworzone rzeczy
Nie zawsze są zrozumiałe
dla mnie
i dla innych
RĘCE
Dawno temu
wybuchła hałaśliwa wojna
pomiędzy praworęcznymi
i leworęcznymi
Bolą ręce generałów
od klaskania
BAJKI CZ. II - 4 (z książki - 2015 r.)
NOŻYCE I STÓŁ
Zapewne znacie to porzekadło: UDERZ W STÓŁ, A NOŻYCE SIĘ ODEZWĄ?
Otóż z tego powodu nożyce chciałyby być jak najdalej od stołu, bo nie lubiły gadać nadaremno. Niestety służyły u krawca Teofila S. i codziennie musiały tam na niego czekać. A krawiec Teofil zawsze przed pracą uderzał pięścią w stół i wołał, chichocząc: NIECH SIĘ NOŻYCE ODEZWĄ, ALE JUŻ!
I nożyce musiały się odzywać, ale odzywały się w swoim języku. Gdyby to przetłumaczyć, brzmiałoby tak: POCIĄGNIJCIE GO ZA USZY, A PRZESTANIE BYĆ TAKI DOWCIPNY! Nikt jednak nie mógł tego przetłumaczyć na język ludzki, bo żaden człowiek nie znał nożyczego języka.
Znał go natomiast stół, który z nudów nauczył się wszystkich języków świata, chociaż na takiego nie wyglądał. Śmiał się zawsze z powiedzeń nożyc, bo on też nie lubił, kiedy go uderzają bez powodu. W ogóle nie cierpiał przemocy, jak każdy porządny stół.
czwartek, 23 kwietnia 2026
ON - 27 (z książki - 2024 r.)
PRZY ŚNIADANIU
Spytałem Absura przy śniadaniu:
- Co ci się nie podoba na Ziemi?
- Banalne. To, że jest więcej zła niż dobra - odparł Absur.
- Nie zawsze…
- No, nie zawsze - zaśmiał się - Nie mogłeś mnie przenieść na Księżyc?
- Co byś tam robił?...
- Patrzył na błękitną ziemską kulę. Na pewno jest piękna - powiedział Absur i zjadł ostatnią kanapkę z pomidorem.
JEŻ I MRÓWKA - 238 (z książki - 2014 r.)
- Proszę bardzo, mogę zapisać się do tej ich cywilizacji - zaczęła mrówka - ale niech odczepią się od mojego mrowiska…
A jeż przyznał:
- Z cywilizacji wystarczy mi ogródek działkowy…
Z TOMU "TEKSTY 2025" - W PRZYGOTOWANIU
ROZEJM
U mnie rozejm
Tylko nieraz podczas nudnego snu
postrzelam sobie z korkowca
budząc senne wojny
z zaświatów
TROJA
Nie słyszymy już
wojny trojańskiej
Może jej absurd
nauczyłby nas życia
w nudnym spokoju
i umiarkowanym rozsądku –
bez burzenia
BAJKI CZ. II - 3 (z książki - 2015 r.)
KREDKA
Była to niebieska kredka i znakomicie nadawała się do kolorowania nieba i morza, a właśnie morze z zachmurzonym niebem – to ulubiony temat rysunkowych obrazów Kuby i Wojtka. Zwłaszcza Wojtka, który miał już w swojej kolekcji 285 rysunków przedstawiających bitwy morskie na burzliwym morzu. Więc niebieska kredka była coraz mniejsza, mniejsza, aż kiedy miała już tylko centymetr długości, Wojtek wrzucił ją do wielkiego słoja, gdzie leżały spracowane inne kredki o wszystkich kolorach tęczy.
Ale niebieska kredka wcale się nie smuciła. Wiedziała, że zostawiła swoje artystyczne ślady na rysunkach Wojtka i Kuby, które były podziwiane przez wszystkich wkoło.
A w kolorowym słoju pełnym kredek jakże ciekawie i wesoło. Codziennie wspominano swoją młodość i do wieczora opowiadano rysunkowe przygody. Do momentu, kiedy Kuba gasił światło, a kolory rozpływały się w ciemności.
środa, 22 kwietnia 2026
ON - 26 (z książki - 2024 r.)
PRZESZŁOŚĆ
Absur szykował biurko do spania.
- Wydaje mi się, że mnie oszczędzałeś. Moje problemy były jakieś powierzchowne - powiedział, odsuwając moje notatki na bok.
- Co to znaczy, powierzchowne - oburzyłem się.
- No, jakbyś nie chciał mnie za bardzo krzywdzić. Zawsze wychodziłem zwycięsko ze wszystkich sytuacji bez wyjścia…
- To znaczy nudziłeś się?...
- Nigdy! Brakowało mi tylko bólu i rozpaczy. Mogłem to obserwować u innych. Nigdy tego nie zaznałem…
- Chciałem, żebyś był szczęśliwy…
- Co to znaczy? Może byłem szczęśliwy, będąc dzikiem Absurem, obok Absurdzicy i Absorudzika. Ale wiem, że nie można wrócić do przeszłości…
- Nie można - powiedziałem cicho.
- Moja przeszłość jest uwięziona między zadrukowanymi kartkami. A twoja, gdzie jest zamknięta? - spytał Absur.
- W głowie - odparłem.
- Opowiesz mi kiedyś o niej?…
- Może kiedyś…
- W dalekiej czy niedalekiej przyszłości? - zaśmiał się Absur i ułożył do spania, bo było już po północy.
Nie wiedziałem, udawał smutnego czy był naprawdę.
Poszedłem do kuchni, przygotować sobie nocną herbatę.
JEŻ I MRÓWKA - 237 (z książki - 2014 r.)
- Zapisałem się na kurs prawa przechodzenia po pasach - oznajmił jeż.
- Och, ja go mam od dziecka. Mogę ci dać testy i pomogę - ofiarowała się mrówka.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)