KRAINA ZIELONEGO POJĘCIA Michała Wrońskiego

wtorek, 6 października 2026

MW - NIEDAWNO... (podróż donikąd)

MY - 20 (z książki - 2015 r.)

URODZINY

Właściwie chciałem zapomnieć, ale mój cień mi przypomniał.

- Wszystkiego najlepszego! Zdrowia, szczęścia, pomyślności! - zaczął zaraz, gdy się obudziłem.

- Niby z jakiej okazji - udałem, że nie wiem.

- Jak to, z jakiej? Urodziny…

- Wielkie rzeczy, jest się z czego cieszyć…

- Nie jesteś taki stary - pocieszył mnie Cień. - I życzę ci jeszcze, żebyś trochę przytył, bo niedługo wcale cię nie będzie widać…

- No, wiesz? - oburzyłem się.

- Przepraszam. Bądź sobie, jaki jesteś. A ty, czego mi życzysz? - spytał.

- Życzę ci, abyś zawsze był duży, wyraźny i spotykał tylko same przyjazne cienie - powiedziałem uroczyście i zapaliłem wszystkie światła, jakie były w domu.

A wieczorem piliśmy dobrą śliwowicę. Sami…

PNIAK - 69 (z książki - 2017 r.)

- Umiałbyś napisać książkę? - spytała mrówka jeża.

- No, pewnie. Wielkie rzeczy. Tylko po co? Teraz nikt nie czyta - odparł jeż.

W GLIWICKIEJ KWIACIARNI TULI-PAN

WRON0TY (4279) - "MILIMETRY" - 2024 R.

- Północ! Wzywam barany, a przychodzą tylko wilki…

Z TOMU "KARTKI DONIKĄD" - 2017 ROK

… Śnił mi się

świat bez kobiet!

W całkowitej ciemności

nie można było

dojrzeć człowieka.

Bo nikt z ludzi

nie istniał.

Tylko sowy pohukiwały

smutno…

ZIELONOPEDIA - (z książki - 2016 r.)

BLEZERER ELIZABETH (1920-2005) –

Dyktatorka mody męskiej; na jej usługach było sześciuset krawców i dwadzieścia krawcowych; preferowała bluzy i krótkie spodnie do kolan; laureatka Nagrody NAJ w roku 1960; nigdy nie była zamężna; mieszkała na Bali; niewiadomego pochodzenia.

W GLIWICACH

Z TOMU "SNY OBIECANE" - 2016 ROK

NOWY TEKST - 6 X 2026 R.

PODRÓŻ

Jadę bez biletu

na gapę

w pociągu donikąd

Zanim sprawdzi mnie

konduktor

będę już

na końcowej stacji

OGŁOSZENIA MEDYCZNE

Pij więcej!...

poniedziałek, 5 października 2026

MW - NIEDAWNO... (czas przeszły - Częstochowa)

MY - 19 (z książki - 2015 r.)

PYTANIA

Od rana Cień zadawał mi dziwne pytania. Zderzały się z moimi, które zawsze przychodzą do mnie, kiedy tylko otworzę oczy na świat po przebudzeniu. Mało tego – żądał, abym na te jego i moje odpowiadał wyczerpująco i przekonywująco. To było bardzo męczące.

- Powiedz, gdzie ja byłem, kiedy ty nie istniałeś? - spytał w pewnym momencie, z zaskoczenia. - Jak myślisz?...

- Tam gdzie zawsze jesteś po zachodzie słońca i po zgaszeniu wszystkich świateł - odparłem, wzdychając. - Masz to co noc…

Cień zamilkł, jakby się zastanawiał.

- Ale ja jestem wtedy tak wielki jak ciemność. Nie uważasz?...

- Boże święty. Uważam, że mamy ładny, słoneczny, ożywczy dla nas dzień. Wezmę cię na spacer, jeśli tylko nie zadasz mi już ani jednego pytania więcej - powiedziałem, wkładając koszulę z krótkimi rękawami.

- No, dobrze, już dobrze…