LISTY DO B. - 48

… Chmury,

chmury,

chmury!

Wiadomo,

bez nich świat byłby –

rozpaloną do czerwoności patelnią…

Ty i ja lubimy TEATR CHMUR,

chodzimy do niego często na gapę,

bez biletów.

Roztańczony,

bez muzyki,

z niepowtarzalnym repertuarem;

znienawidzony –

przez plażowiczów,

kultywowany –

przez wytwórców parasoli…

Śniło mi się kiedyś,

że jestem jego dyrektorem

i dobieram aktorki i aktorów –

do codziennego spektaklu;

Ty byłaś moim głównym doradcą…

Ale dzisiaj o mało nie zginąłem,

gdy zafascynowany,

oglądałem taniec kłębiastych chmur –

na nieskazitelnie niebieskim niebie.

Wściekły kierowca zbeształ mnie,

jak niegrzecznego psiaka,

ale przecież,

biedny,

w aucie nie mógł widzieć chmur.

Pokazałem mu niebo

i zwiałem.

M.