MY - 17

STRACH

   Siedziałem sobie na trawie przed domem, obserwując z umiarkowanym zaciekawieniem chmury uciekające przed słońcem, kiedy mój Cień wybił mnie z rozkosznego rozmyślania o niczym i zapytał:

   - Często się boisz?

   Spojrzałem na niego zaskoczony, bo prawie zapomniałem, że istnieje.

   - Staram się bać jak najrzadziej. Człowiek przestraszony nie jest sobą. Strach jest odmianą niewolnictwa - odpowiedziałem, przypominając sobie wyczytane gdzieś mądrości.

   - Słyszałem przypadkiem, że ludzie często boją się własnego cienia - zachichotał mój Cień.

   - Ja się ciebie nie boję…

   - Nie boisz?!...

   I mój Cień połączył się z cieniem chmury w kształt ogromnego diabła…