STRACH
Strach
siedział przez całą noc w wielkiej szafie, chowając się przed warczącą
ciemnością. Zamknął oczy, zatkał uszy – nic nie pomagało.
Wyjrzał
dopiero rankiem, kiedy usłyszał głos Odwagi:
- Nie bój
się już. Słonko wróciło. Jest widno!...
- Uff! -
odetchnął Strach i wyszedł ostrożnie z szafy.
Zobaczył
uśmiechniętą Odwagę.
- Nie ma tu
nic złego. Chodźmy na spacer, póki nie ma deszczowych chmur - powiedziała.
Wzięli się
za ręce i poszli do wiosennego parku, rozglądając się wokoło…
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz